Εναλλακτικές λύσεις !!

Αν προτιμάτε τα πεζά μπορείτε να βρείτε κείμενα της καθημερινότητας στο www.gerimitiis.blogspot.com
και πεζά-διηγήματα στο
www.gpointsnovel.blogspot.com

.

Τι δεν είναι και τι είναι η ποιηματοποίηση ;


Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.

Εισαγωγή



Ποίηση


πρέπουσα και αρμόζουσα

που να κυλάει φυσικά και όχι παραφύσει


αισθαντική και έμμετρη

σατιρική και πρόζα

και ελαφρά και λόγια




Η τοποθέτησή μου
( Αιώνιος Αχιλλεύς )



Από την ραψωδία Ι της Ιλιάδας, αιώνια επίκαιρον εις τον κοινωνικόν και διαδικτυακόν κόσμον


χρή μεν δε τον μύθον απηλεγέως αποειπείν,
ήιπερ δε φρονέω τε και ως τετελεσμένον έσται,
ως μη μοι τρύζητε παρήμενοι άλλοθεν άλλος.
εχθρός γαρ μοι κείνος ομώς Αΐδαο πύληισιν
ός χ' έτερον μεν κεύθη ενί φρεσίν, άλλο δε είπηι .
αυτάρ εγών ερέω ως μοι δοκεί είναι άριστα·

ίσια θα ειπώ και καθαρά την ομιλίαν όλην,
καθώς φρονώ και ασάλευτη θα μείν’ η θέλησίς μου,
ώστε να μην προσκλαίεσθε καθήμενοι σιμά μου.
Ότι μου είναι μισητός, όσο του Άδ’ οι πύλες,
κείνος που κρύβει άλλο στον νουν και άλλο στο χείλος έχει.
Και ό,τι εγώ κρίν’ ορθότερον θα ειπώ

Μετάφραση Ι. Πολυλά



Η αιτία (Παμμήτωρ Νυξ)


Οι ποιητές γεννιώνται νύχτα.

Ακόμη και οι ποιητές των όλων...


Την ειδε. Γύρισε το κεφάλι του στον ουρανό και την είδε. Αρχικά δεν το πίστευε, μα ούτε και μετά το πίστευε πάλι! Αρχικά γιατί δεν το περίμενε και μετά γιατί δεν ήταν όπως την περίμενε.

Η έμπνευση του, η μούσα του πετούσε ανάμεσα στ’ αστέρια...

Οχι σαν διαστημόπλοιο, όχι σαν άγγελος μα σαν γριά μάγισσα επάνω σε σκουπόξυλο. Και όσο έβλεπε καλύτερα τα ξεβαμμένα της μαλλιά, τα μισοτριμμένα της ρούχα, το θλιβερό καπέλλο, τα ξυπόλητα πόδια τόσο πιο σίγουρος αιαθανότανε πως δεν είχε γελαστεί. Αυτή ήταν, του άρεσε-δεν του άρεσε, αυτή ήταν η μούσα του.

Το μόνο που δεν καταλάβαινε ήταν αυτό το μικρό σπιτάκι στην άκρη του κονταριού της σκούπας. Ηταν ένα μικρό σπιτάκι με μιά μικροσκοπική αυλίτσα και εκεί δυό ακόμα πιό μικροσκοπικά ανθρωπάκια να παλεύουνε και να βγάζουνε τα μάτια τους. Κοιτώντας πιό καλά τους αναγνώρισε ήταν ο ρίτσος κι’ ο καβάφης που παλεύανε ποιος θ’ ανεβεί πρώτος στο κυπαρίσσι της αυλής.

Οι κάμπιες κατηφορίζανε ήδη από αυτό και διέσχιζαν τα πράσινα πλακάκια της αυλής γυρεύοντας λίγο χώμα. Το φεγγάρι του ουρανού έγινε το φεγγάρι της μικρής αυλής, προσαρμόστηκε στον καινούργιο του ρόλο, τ’ αστέρια συμπυκνώθηκαν κι’ έλαμψαν ακόμη περισσότερο στον μικρούλη ουρανό της αυλής. Ηταν μια όμορφη εικόνα αλλά η μούσα του δεν φαινόταν πια. Σύννεφα κάλυψαν τον υπόλοιπο ουρανό, το σπιτάκι άρχισε να φαίνεται σαν φάτνη κι΄ο ρίτσος με τον καβάφη σαν δυό μικροί χριστούληδες. Υπήρχαν πολλά άσπρα προβατάκια τριγύρω κι’ ενα μικρό μαύρο αφιερωμένο στον Ποσειδώνα. Ισως να υπήρχε κι’ ένας γάϊδαρος, δεν φαινότανε καλά - ήταν πολύ χοντροί οι μάγοι. Γύρω γύρω από τη φάτνη όμως δεν πετούσαν αγγελάκια αλλά μικρές μάγισσες με σκουπόξυλα. Μα καμμιά τους δεν ήταν η μούσα του, ήταν εντελώς σίγουρος αυτή την φορά.

Πιό πέρα οι κάμπιες άρχισαν να μεταμορφώνονται σε πεταλούδες.


Η αφορμή

( Η έννοια της ημέρας αλλά και της νύχτας προκαλούνται από την περιστροφή της γης )


Θεωρώ κορύφωση της ανθρώπινης δημιουργίας τις όπερες. Στην προσπάθεια να απολαύσω την όπερα απ’ όλες τις πλευρές προσπάθησα να προσεγγίσω την δημιουργία ενός θεατρικού έργου, την δημιουργία ενός διηγήματος και την μετατροπή του σε λιμπρέττο καθώς και την σύνθεση τραγουδιών. Στην προσπάθεια αυτή προέκυψαν τα ποιήματα που θα βρείτε στο παρόν πόνημα.

Δεν αποτελούν φυσικά μιά ενότητα αλλά ένα περίπατο στο χώρο της ποίησης. Σ’ ολόκληρο το χώρο, της ρίμας, του τραγουδιού, του συμπυκνωμένου πεζού.

Γιατί το ένα βοηθάει τ’ άλλο. Γιατί έτσι εκφράζεται καλύτερα και πιό πηγαία αυτό που έχει μέσα του ο δημιουργός, αντί να προπσπαθεί να το εντάξει σε κάποια φόρμα.

Ασχολήθηκα σχεδόν με όλα τα είδη ποίησης. Οι διαφορές στα βασικά είδη είναι μικρές : στο πεζό το πας εσύ, στη ρίμα σε πάει η ομοιοκαταληξία, στο τραγούδι σε πάει η μελωδία που φαντάζεσαι. Ισως όταν σε πάνε να «βγαίνει» πιό προσωπικό από το να το πηγαίνεις εσύ.

Αβυσσος οι σκέψεις του ανθρώπου. Οταν κάποιες μπορέσουν να βγούνε στο χαρτί, νέες ιδέες και συναισθήματα προκαλούνται στους αναγνώστες. Αυτή είναι η προσφορά του ποιητή.




Αντί προλόγου

από το Αλφα έως το Ωμέγα

Αν
Βρεθούν
Γραφιάδες
Δύσπιστοι
Ενώ
Ζωηρές
Ηττοπαθείς
Θρασύτατες
Ιστορίες
Καταγράφεις
Λατρεύοντας
Μια
Νεα
Ξαφνιάζουσα
Ομορφη
Ποίηση
Ρώτα
Σιγά
Τους
Υψηλόφρονες
Φρακοφορεμένους
"Ψάχνεστε
Ωρα ;"


Καλή σας ανάγνωση
gpoint

.

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Ο μαλάκας

Δεν σου φταίει κανένας
 αν είσαι μαλάκας
είναι μια συνήθεια
μέσα στη ζωή

δεν  είσαι ο πρώτος
ούτε ο τελευταίος
μόνος με το πέος
θάσαι μια ζωή

Οσο και να ψάχνεις
δεν θα βρεις τι φταίει
θέλει ποικιλία
η παλιοζωή

μα εσύ το μόνο
που μπορείς ν' αλλάξεις
είναι με ποιό χέρι
παίζεις το πουλί

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Συνεργατικόν

οι ρίμες είναι λιγοστές
οι ποιητές αυξάνουν
κι όταν δεν βρίσκουν μόνοι τους
αντιγραφή τις κάνουν !


Κατηφορίζει εύκολα
ο έρως απ' τα μάτια
σ' όργανα πιο ευαίσθητα
κι εκεί αφού χορτάσει
άλλων σωμάτων τους καρπούς
ποθεί να δοκιμάσει
                                                  (gpoint)

Εάν σας φαίνεται αυτή
η φράση τολμηρά
σκεφθήτε πως η ποίηση
 τα πάντα επιτρέπει
και από άλλον ποιητή
εγράφη μια φορά
"ο έρως σπείρει άνεμον
 και τρικυμίας δρέπει"
                                                              (Γ. Σουρής)

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Νερατζούλα φουντωτή !!




Πολύ της μόδας έγινε στενό το παντελόνι
πιο πάνω απ' τον αστράγαλο το ύφασμα τελειώνει
μεσ' στο παπούτσι χαμηλά χωμένο το καλτσάκι
γυμνό είναι του αστράγαλου το λείο δερματάκι...

Ω πόθους που θα ξύπναγε πριν κάποια λίγα χρόνια
που μόνο ένδυμα ανδρών ήταν τα παντελόνια
και πλην προσώπου και λαιμού και ολίγον των χειρών
δεν ήταν δυνατόν να δεις δέρμα των γυναικών

Στο ντύσιμο των γυναικών υπάρχει πλέον χάσμα
και θυμηθείτε τα παλιά, όπως τα λέει το άσμα !


Κάτω στο γιαλό, κάτω στο περιγιάλι
Κάτω στο γιαλό κοντή νεραντζούλα φουντωτή
Πλέναν Χιώτισσες, πλέναν Παπαδοπούλες
Και μια Χιώτισσα κοντή νεραντζούλα φουντωτή
Έπλεν’ , άπλωνε και με την άμμο παίζει 
Έπλεν' άπλωνε κοντή, νερατζούλα φουντωτή
Φύσηξε Βοριάς, Μαΐστρος, Τραμουντάνα
Φύσηξε Βοριάς κοντή, νερατζούλα φουντωτή

Και της σήκωσε το κόντοφούστανό της
Και της φάνηκε ο ποδαστραγαλός της !!
Κι έλαμψε ο γιαλός, κι έλαμψε ο κόσμος όλος
κι έλαμψ’ ο γιαλός, κοντή νεραντζούλα φουντωτή !!


Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Γκόλντεν μπόυ...



Οσο υπάρχουν διαφημίσεις, τριβελίζουν τα μυαλά
και σε πείθουν με το ζόρι, με το ντε, με το καλά
πως μπορείς να είσαι ο πρώτος, ο πολύς, ο διακριθείς
με το γρήγορο το αμάξι, φαλακρός με το ποστίς
που φοράει την κολώνια, ανασαίνουν οι μικρές
και μαζί σου στο κρεβάτι έρχονται όταν το θες.
Σαν μπαλόνι σου φουσκώνουν το τεράστιο εγώ
θέλεις νάσαι ο πιο μάγκας μεσ' στην εθνική οδό
Οταν βγαίνεις έξω πίνεις, με ταχύτητα οδηγάς
κι αν σε πιάσουνε την κλήση θα πληρώσει ο μπαμπάς

Το μυαλό σου πιπιλάνε απ' το βράδυ ως το πρωΐ
πόσο τζελ πρέπει να βάλεις στο βαμμένο το μαλί
κι άμα θες κάθε κορίτσι όλο εσένα να κοιτάζ'
πρέπει νάχεις στο κορμί σου πέντε-δέκα τατουάζ

Στο μπαράκι σε θαυμάζουν, ξέρεις όλες τις τεκίλες
το αποσμητικό σου διώχνει του ιδρώτα τις ξινίλες
το μπλαμπλά σου θριαμβεύει όλες έχουνε πεισθεί
και η κάθε μια σου λέει πόσο σ' έχει ερωτευθεί
Μα εσύ το παίζεις κουλ, πιο πολύ να τις τρελάνεις
και τους λες πως με αυτές τον καιρό σου δεν θα χάνεις
Φεύγεις με το κολητό σου κάπου αλλού να συνεχίσεις
τώρα θες για να ξεσκάσεις γρήγορα να οδηγήσεις.
Το τιμόνι σου βαστάς κι είσαι ο άρχοντας του κόσμου
αχ σε βλέπω να κοιτάζεις ρίζες ραδικιών και δυόσμου

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Τραπεζώματος συνέπειαι


Δημοσιεύουμε εδώ
μετά τιμής και φόρου
προς το εξέχον μέλος μας
πνεύματος αειφόρου
μίαν μικρήν περίληψην
των όσων έχει κάνει
κι αν δεν...το αεικίνητον
να μην τον λένε Γιάννη !

Προσθήκη λεζάντας

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Απελπις προσπάθεια

"Θέλει προσπάθεια να μη προσπαθήσεις, απλά τις περισσότερες φορές δεν το συνειδητοποιείς"



Εξύπνησα ένα πρωΐ όπως συνήθως πτώμα
γυρνώ και λέω μέσα μου «Τι προσπαθείς ακόμα ;»
Αμέσως αποφάσισα τίποτα να μη κάνω
να μείνω μόνο ξαπλωτός στο καναπέ επάνω

Γι’ αυτά που σου χρειάζονται πρέπει να προσπαθήσεις
αυτά που θέλεις δυστυχώς ποτέ δεν θ’ αποκτήσεις
μόνο στιγμές τα χάρηκες και ίσως ξανά χαρείς
μα δεν τα κάνεις κτήμα σου όσο κι’ αν προσπαθείς

Κοίτα τι σου χρειάζεται και με αυτό βολέψου
πως θα τη βγάλεις καθαρή, αυτό μονάχα σκέψου.
Αυτό που θέλεις έρχεται σαν δεν το περιμένεις
δεν εξαρτάται από σε, όσο κι’ αν επιμένεις

Γιά ό,τι σου χρειάζεται μόνο να ενδιαφερθείς
όσα αντιβαίνουν το σκοπό να τα περιφρονείς.
Να μην ακούς τους θόρυβους, μη βλέπεις, μη μυρίζεις
το φαγητό του γείτονα, πρόσκληση μην ελπίζεις

Ούτε ραδιόφωνο ν’ ακούς, φυλλάδες μη διαβάζεις
στο Σαραντάκειο το μπλογκ γιά άλλα μη τυρβάζεις
Τον εαυτό μου πίεσα όλα αυτά να κάνω
το βράδυ από τη κούραση, νόμιζα θα πεθάνω.