Εναλλακτικές λύσεις !!

Αν προτιμάτε τα πεζά μπορείτε να βρείτε κείμενα της καθημερινότητας στο www.gerimitiis.blogspot.com
και πεζά-διηγήματα στο
www.gpointsnovel.blogspot.com

.

Τι δεν είναι και τι είναι η ποιηματοποίηση ;


Δεν είναι χώρος που προωθεί έμμεσα ή άμεσα διαφημίσεις.
Δεν είναι χώρος που θα σας προωθήσει σε άλλα μπλογκς.
Δεν είναι χώρος που θα σας υποχρεώσει ν' ακούσετε την μουσική που αρέσει στον δημιουργό του.

Είναι ένας χώρος που σέβεται την σκέψη και την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένας χώρος που προσπαθεί να σέβεται τους επισκέπτες του και τον εαυτό του.

Εισαγωγή



Ποίηση


πρέπουσα και αρμόζουσα

που να κυλάει φυσικά και όχι παραφύσει


αισθαντική και έμμετρη

σατιρική και πρόζα

και ελαφρά και λόγια




Η τοποθέτησή μου
( Αιώνιος Αχιλλεύς )



Από την ραψωδία Ι της Ιλιάδας, αιώνια επίκαιρον εις τον κοινωνικόν και διαδικτυακόν κόσμον


χρή μεν δε τον μύθον απηλεγέως αποειπείν,
ήιπερ δε φρονέω τε και ως τετελεσμένον έσται,
ως μη μοι τρύζητε παρήμενοι άλλοθεν άλλος.
εχθρός γαρ μοι κείνος ομώς Αΐδαο πύληισιν
ός χ' έτερον μεν κεύθη ενί φρεσίν, άλλο δε είπηι .
αυτάρ εγών ερέω ως μοι δοκεί είναι άριστα·

ίσια θα ειπώ και καθαρά την ομιλίαν όλην,
καθώς φρονώ και ασάλευτη θα μείν’ η θέλησίς μου,
ώστε να μην προσκλαίεσθε καθήμενοι σιμά μου.
Ότι μου είναι μισητός, όσο του Άδ’ οι πύλες,
κείνος που κρύβει άλλο στον νουν και άλλο στο χείλος έχει.
Και ό,τι εγώ κρίν’ ορθότερον θα ειπώ

Μετάφραση Ι. Πολυλά



Η αιτία (Παμμήτωρ Νυξ)


Οι ποιητές γεννιώνται νύχτα.

Ακόμη και οι ποιητές των όλων...


Την ειδε. Γύρισε το κεφάλι του στον ουρανό και την είδε. Αρχικά δεν το πίστευε, μα ούτε και μετά το πίστευε πάλι! Αρχικά γιατί δεν το περίμενε και μετά γιατί δεν ήταν όπως την περίμενε.

Η έμπνευση του, η μούσα του πετούσε ανάμεσα στ’ αστέρια...

Οχι σαν διαστημόπλοιο, όχι σαν άγγελος μα σαν γριά μάγισσα επάνω σε σκουπόξυλο. Και όσο έβλεπε καλύτερα τα ξεβαμμένα της μαλλιά, τα μισοτριμμένα της ρούχα, το θλιβερό καπέλλο, τα ξυπόλητα πόδια τόσο πιο σίγουρος αιαθανότανε πως δεν είχε γελαστεί. Αυτή ήταν, του άρεσε-δεν του άρεσε, αυτή ήταν η μούσα του.

Το μόνο που δεν καταλάβαινε ήταν αυτό το μικρό σπιτάκι στην άκρη του κονταριού της σκούπας. Ηταν ένα μικρό σπιτάκι με μιά μικροσκοπική αυλίτσα και εκεί δυό ακόμα πιό μικροσκοπικά ανθρωπάκια να παλεύουνε και να βγάζουνε τα μάτια τους. Κοιτώντας πιό καλά τους αναγνώρισε ήταν ο ρίτσος κι’ ο καβάφης που παλεύανε ποιος θ’ ανεβεί πρώτος στο κυπαρίσσι της αυλής.

Οι κάμπιες κατηφορίζανε ήδη από αυτό και διέσχιζαν τα πράσινα πλακάκια της αυλής γυρεύοντας λίγο χώμα. Το φεγγάρι του ουρανού έγινε το φεγγάρι της μικρής αυλής, προσαρμόστηκε στον καινούργιο του ρόλο, τ’ αστέρια συμπυκνώθηκαν κι’ έλαμψαν ακόμη περισσότερο στον μικρούλη ουρανό της αυλής. Ηταν μια όμορφη εικόνα αλλά η μούσα του δεν φαινόταν πια. Σύννεφα κάλυψαν τον υπόλοιπο ουρανό, το σπιτάκι άρχισε να φαίνεται σαν φάτνη κι΄ο ρίτσος με τον καβάφη σαν δυό μικροί χριστούληδες. Υπήρχαν πολλά άσπρα προβατάκια τριγύρω κι’ ενα μικρό μαύρο αφιερωμένο στον Ποσειδώνα. Ισως να υπήρχε κι’ ένας γάϊδαρος, δεν φαινότανε καλά - ήταν πολύ χοντροί οι μάγοι. Γύρω γύρω από τη φάτνη όμως δεν πετούσαν αγγελάκια αλλά μικρές μάγισσες με σκουπόξυλα. Μα καμμιά τους δεν ήταν η μούσα του, ήταν εντελώς σίγουρος αυτή την φορά.

Πιό πέρα οι κάμπιες άρχισαν να μεταμορφώνονται σε πεταλούδες.


Η αφορμή

( Η έννοια της ημέρας αλλά και της νύχτας προκαλούνται από την περιστροφή της γης )


Θεωρώ κορύφωση της ανθρώπινης δημιουργίας τις όπερες. Στην προσπάθεια να απολαύσω την όπερα απ’ όλες τις πλευρές προσπάθησα να προσεγγίσω την δημιουργία ενός θεατρικού έργου, την δημιουργία ενός διηγήματος και την μετατροπή του σε λιμπρέττο καθώς και την σύνθεση τραγουδιών. Στην προσπάθεια αυτή προέκυψαν τα ποιήματα που θα βρείτε στο παρόν πόνημα.

Δεν αποτελούν φυσικά μιά ενότητα αλλά ένα περίπατο στο χώρο της ποίησης. Σ’ ολόκληρο το χώρο, της ρίμας, του τραγουδιού, του συμπυκνωμένου πεζού.

Γιατί το ένα βοηθάει τ’ άλλο. Γιατί έτσι εκφράζεται καλύτερα και πιό πηγαία αυτό που έχει μέσα του ο δημιουργός, αντί να προπσπαθεί να το εντάξει σε κάποια φόρμα.

Ασχολήθηκα σχεδόν με όλα τα είδη ποίησης. Οι διαφορές στα βασικά είδη είναι μικρές : στο πεζό το πας εσύ, στη ρίμα σε πάει η ομοιοκαταληξία, στο τραγούδι σε πάει η μελωδία που φαντάζεσαι. Ισως όταν σε πάνε να «βγαίνει» πιό προσωπικό από το να το πηγαίνεις εσύ.

Αβυσσος οι σκέψεις του ανθρώπου. Οταν κάποιες μπορέσουν να βγούνε στο χαρτί, νέες ιδέες και συναισθήματα προκαλούνται στους αναγνώστες. Αυτή είναι η προσφορά του ποιητή.




Αντί προλόγου

από το Αλφα έως το Ωμέγα

Αν
Βρεθούν
Γραφιάδες
Δύσπιστοι
Ενώ
Ζωηρές
Ηττοπαθείς
Θρασύτατες
Ιστορίες
Καταγράφεις
Λατρεύοντας
Μια
Νεα
Ξαφνιάζουσα
Ομορφη
Ποίηση
Ρώτα
Σιγά
Τους
Υψηλόφρονες
Φρακοφορεμένους
"Ψάχνεστε
Ωρα ;"


Καλή σας ανάγνωση
gpoint

.

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

Don't you go



Μοιάζει το σπίτι αδειανό κάθε που φεύγεις
παίρνεις μαζί σου των επίπλων την ψυχή
ο,τι απομένει ενα κενό, μία σιωπή
και το καράβι να ορθοπλωρίσει δεν μπορεί

Παίρνεις μαζί την μουσική και τον αέρα
το γιασεμί και την ελιά με τους καρπούς
αδρανοποιείς την ακοή απ' τις αισθήσεις
και της καρδιάς τους χτύπους δεν ακούς

Κάθε που φεύγεις απομένει λυπημένος
μισερωμένος στο μυαλό και την ψυχή
τη νάρκη τη χειμέρια ζητάει
όπου μυρίζει το δικό σου το κορμί



Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015

Απιστία

Α Π Ι Σ Τ Ι Α 

Σὰν πάντρευαν τὴν Θέτιδα μὲ τὸν Πηλέα
σηκώθηκε ὁ Ἀπόλλων στὸ λαμπρὸ τραπέζι
τοῦ γάμου, καὶ μακάρισε τοὺς νεονύμφους
γιὰ τὸν βλαστὸ ποῦ θάβγαινε ἀπ' τὴν ἕνωσι των.
Εἶπε· Ποτὲ αὐτὸν ἀρρώστια δὲν θαγγίξει
καὶ θάχει μακρυνὴ ζωή. -Αὐτὰ σὰν εἶπε, ἡ Θέτις
χάρηκε πολύ, γιατί τὰ λόγια
τοῦ Ἀπόλλωνος πού γνώριζε ἀπὸ προφητεῖες
τὴν φάνηκαν ἐγγύησις γιὰ τὸ παιδί της.
Κι ὅταν μεγάλωνεν ὁ Ἀχιλλεύς, καὶ ἦταν
τῆς Θεσσαλίας ἔπαινος ἡ ἐμορφιά του,
ἡ Θέτις τοῦ θεοῦ τὰ λόγια ἐνθυμοῦνταν.

Ἀλλὰ μιὰ μέρα ἦλθαν γέροι μὲ εἰδήσεις,
κ' εἶπαν τὸν σκοτωμὸ τοῦ Ἀχιλλέως στὴν Τροία.
Κ' ἡ Θέτις ξέσχιζε τὰ πορφυρά της ροῦχα,
κ' ἔβγαζεν ἀπὸ πάνω της καὶ ξεπετοῦσε
στὸ χῶμα τὰ βραχιόλια καὶ τὰ δαχτυλίδια.
Καὶ μὲς στὸν ὀδυρμό της τὰ παληὰ θυμήθη·
καὶ ρώτησε τί ἔκαμνε ὁ σοφὸς Ἀπόλλων,
ποῦ γύριζεν ὁ ποιητὴς πού στὰ τραπέζια
ἔξοχα ὁμιλεῖ, ποῦ γύριζε ὁ προφήτης
ὅταν τὸν υἱό της σκότωναν στὰ πρῶτα νειάτα.
Κ' οἱ γέροι τὴν ἀπήντησαν πώς ὁ Ἀπόλλων
αὐτὸς ὁ ἴδιος ἐκατέβηκε στὴν Τροία,
καὶ μὲ τοὺς Τρώας σκότωσε τὸν Ἀχιλλέα.

Κ.Π.Καβάφης

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

Μοιρολόι




Εχω κλάψει για σένα
 έχεις κλάψει και συ
όχι για μένα, για σένα και συ

σκεφτόμουν να σου πω
πως δεν είσαι για γέλια
αλλά για κλάματα

μα τότε πέρασε
ενα κοπάδι ρέγγες
όλες με δάκρυα στα μάτια

και τρεις μοιρολογίστρες
αυτές να πιάσουνε δουλειά
τα δάκρυα σα στερέψουν



Θερμοπύλες

Θ Ε Ρ Μ Ο Π Υ Λ Ε Σ
Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.
Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.

Κ. Π .Καβάφης


Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

Απιαστο πράγμα ο έρως






Σαν πέσει στα γρανάζια του
που όλα τα αλέθει
τη μέρα ζει με τ' όνειρα
τη νύχτα την παλεύει
με ράδιο και με τιβί
πότε θα ξημερώσει

όπως το έντομο το φως
την ψάχνει στις οθόνες
του λάπτοπ και του κινητού
να δει το όνομά της
μήνυμα ή συνδιάλεξη,
μια επαφή μαζί της

σαν το ποτάμι που κυλά
και ψάχνει λίμνη ή θάλασσα
τον προορισμό του νάβρει
λιώνει ο πόθος το μυαλό
στα κύτταρα κυριαρχεί
την λογική σαρώνει

είναι σαν φύλλο που επιπλέει
κι ακολουθεί την διαδρομή
που το νερό χαράζει,
έτσι εκεινού το αίσθημα
μαγκώνεται και στρίβει
σε κάθε πέτρα ή στροφή
που συναντά η κοίτη

κι επιταχύνει ύστερα
μόλις το ξεπεράσει
μα το χαμένο διάστημα
ποτέ δεν το καλύπτει
γιατί νερό και αισθήματα
πάντα γλυστρούν και φεύγουν

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Απολείπειν ο θεός Αντώνιον


Απολείπειν ο θεός Αντώνιον 
(ή Γεώργιον, Δημήτριον, το όνομα της αρεσκείας σας γενικώς)


Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις. 


Κ.Π.Καβάφης

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

Οταν






Οταν σε βλέπω κοιμισμένη
μικρό θάθελα νάμουνα πουλί
μεσ' στα μαλιά σου να χωθώ
να ξαποστάσω

Οταν ξυπνάς, χαράζει

Οταν σε νοιώθω ευτυχισμένη
θε να γινόμουν ύφασμα
την κάθε ίντσα του κορμιού σου
να καλύψω

Οταν φεύγεις, παίρνεις τη μέρα μαζί σου

Οταν  απορημένη με κοιτάς
θέλω να μπω στη σκέψη σου
όλες τις λύσεις που υπάρχουν
να σου δείξω

Οταν ρωτάς, οι απαντήσεις ξεμακραίνουν


Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Το σταυροκόπημα

Οταν στο τρόλεϋ βρίσκομαι
να πάω στη δουλειά μου
κι' απ' εκκλησία διέρχεται
και πέφτουν στη ματιά μου
νέες, γριές κι' ανέραστες
να κάνουν το σταυρό τους
κι' απ΄αμαρτίες να ζητούν
ευθύς τον λυτρωμό τους
δύο μονάχα πράγματα
με σιγουριά γνωρίζουν
θα πάει η μέρα τους καλά,
το σατανά ξορκίζουν
και πως οι αμαρτίες τους
θε να συγχωρεθούν
αφού ποτέ δεν ξέχασαν
να σταυροκοπηθούν.

Λαχείο αν αγοράσουνε
ξέρουν, δεν θα κερδίσουν
σύζυγο στην αγκάλη τους
ξέρουν, δεν θα κρατήσουν
Κι' ας ψιθυρίζουν μέσα τους
ύμνους και ψαλμωδίες
οι άντρες όλο θα κοιτάν
για άλλες εμπειρίες.


Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Παράνομο



Και τι να πω
για ένα λαιμό
που δεν τολμώ να τον φιλήσω
μήπως σημάδια του αφήσω

Ούτε μπορώ να τον στολίσω
σμύρνα λιβάνι και χρυσό
λατρεύω τον σαν το Χριστό
έτσι κι αυτόν τον προσκυνώ




 

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

Η χρυσόσκονη


Απ' της νεράιδας το ραβδάκι
η σκόνη πέφτει στο σακάκι
σκόνη χρυσή, μεθυστική
που σε σηκώνει από την γή
κι αλλού σε πάει


στ' όνειρο και την λησμονιά
όπου όλα είναι ιδανικά
προβλήματα λυμένα
σώματ' αγκαλιασμένα
και σ' αγαπάει


Μα όταν χαλάσει ο καιρός
ποτέ δεν είναι σταθερός
με τον αέρα που φυσά
η σκόνη φεύγει μακριά
και όλα αλλάζουν


η όραση συνέρχεται
το βάρος επανέρχεται
και είναι η παρουσία της
μα και η απουσία της

που τόσο σε τρομάζουν




Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Την Κυριακή, στην πλατεία

  (αναδημοσίευση)


 
                                  Η πλατεία Κλαυθμώνος

Είδε τους ώμους τους σκυφτούς
στο βάρος τσακισμένους
είδε το βλέμμα τους κενό
και το χαμόγελο άδειο
Μετά το βλέμμα κύλησε
σ’ εκλογική αφίσσα
λόγια κενά και έωλα
«πολιτικά ορθά»
Δευτέρα όλοι υπόσχονται
το πρόβλημα να λύσουν
των γέρων και των τρωκτικών
που απέμειναν στην χώρα
Κι ευθύς αναρωτήθηκε
που  πήγανε οι νέοι
που πήγαν τα τραγούδια τους
η ανέμελη ζωή τους ;
Ποιος ξέρει αν ήταν ποιητής
μεσ’ στον αιώνα αν βλέπει
ή μήπως και τσακίστηκε
στων εκλογών τη φρίκη

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Οι λέξεις έχουν την δική τους ιστορία

και μεις την δική μας !


https://sarantakos.wordpress.com/



Στο Σαραντάκειο το ββλογγ
περνάω κάποιες ώρες
να μάθω πως λεγόντουσαν
κάποτε οι οπώρες

πούθε βαστά η σκούφια της
της κάθε μίας λέξης
και πως λεγόταν στα φαρσί
ο βασιλιάς ο Ξέρξης.

Την διαδρομή ακολουθώ
μιας λέξης ή μιας φράσης,
τι νόημα είχε άλλοτε
και σ' άλλες περιστάσεις

και τι σημαίνει σήμερα,
ποιά ήταν η πορεία,
κοντολογίς της έκφρασης
όλη η ιστορία

καλά ψαγμένη βρίσκεται
από τον Νικοκύρη
κι άλλα στελέχη επιφανή
πούχουν για ψωμοτύρι

το γγούγγλισμα κι άλλες πηγές
από το ιντερνέτ
και πως θα βρουν το καθετί...
αμέτι μουχαμέτ !

Ω ιντερνετικέ θεέ 
που τα ντιλίτ ορίζεις
του Σαραντάκου τους πιστούς
πάντοτε να φροντίζεις

κι αν ο Γουσού καμμιά φορά
ξεφεύγει λιγουλάκι
εσύ μην τον παρεξηγείς
είναι μικρό παιδάκι !

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Κλείσε την τηλεόραση



Αν δυο τετράστιχα
που θες να γράψεις έχουν ρίμα
πρέπει τα πράγματα
να σου πηγαίνουν πρίμα

κι απ' τη θολούρα
που σε έβαλε η κρίση
πρέπει να βγεις
για δεν υπάρχει άλλη λύση

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

Αστυφιλία



Ενα ποτάμι έβλεπα
τις άλλες στ' όνειρό μου
ένα ποτάμι δάκρυα
κι όνειρα σκοτωμένα
ν' αργοκυλά στις παρυφές
μιας τσιμεντένιας πόλης.

Μην είναι ο Αχέροντας ;
ο ποταμός της λύπης
που τα νερά του μάζεψε
από την άγρια φύση
και να κυλήσουν τάφερε
στην τσιμεντένια πόλη
γιατί δεν έχουνε καιρό
οι άνθρωποι της πόλης
να πεταχτούνε ως εκεί
ψυχή να παραδώσουν ;

Ναι, είναι ο Αχέροντας
που άλλαξε την ροή του.
Τον πήρε το παράπονο 
που κόσμος δεν ερχόταν

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Μπλοκάρισμα

 Ενας μόνο δεν κόλλαγε ποτέ...




Ω τι μεγάλη τεμπελιά
αυτή που μ' έχει πιάσει
εγώ που πάντα έγραφα
στη φέξη και στη χάση
τώρα καιρό, πάρα πολύ
δεν έχω σήμα, ούτε γραφή

Πως θα ξεφύγω απ' αυτό
ειλικρινά δεν ξέρω
κι αν σαν τις άλλες τις φορές
κι αυτή θα καταφέρω
να ξαναγράψω στο χαρτί
τα σώψυχα του ποιητή

Να γράψω ένα εξάστιχο 
ακόμα, ας προσπαθήσω
μήπως η έμπνευση η παλιά
ξαναγυρίσει πίσω
και μου τα φέρει πρίμα
των στίχων μου η ρίμα !

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015

Γυναίκα, αγαπημένη μου γυναίκα

Mark Chagall : Le Couple Devant L'Arbre

Κι αν δεν βρούμε την άκρη
μοναχό του ένα δάκρυ
απαλά θα κυλήσει 
και θα δώσει τη λύση


 Υ.Γ.  τον καφέ σου να πίνεις  πάντα χωρίς γάλα... και χωρίς ζάχαρη. Σε νοιάζομαι.

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

του Νοεμβρίου

Η πρώτη του Νοέμβρη

 

 

Ω, η λιακάδα σήμερον του Νοεμβρίου πρώτη
μήνυμα φέρνει της χαράς απ' τ' ουρανού τα ύψη
κι' εσύ, βρε περιστέρα μου τα παραθύρια κλείνεις
τράβηξες τις κουρτίνες σου και μένεις με την θλίψη

Κι αν γκρίζα έχεις τα μαλλιά
και ντεμοντέ φουστάνι
στο λέω εγώ, στην ποίηση
καμμία δεν σε φτάνει
Μην την καρδούλα σου χαλάς
μη μένεις μουτρωμένη
ο πρίγκηψ του παραμυθιού
πάντα σε περιμένει

Νοέμβρης μήνας είν' αυτός
και σύννεφα θα φέρει
θα φέρει και μια ανάμνηση
από το καλοκαίρι
Νοέμβρης μήνας ειν' αυτός
ένας πριν απ' το τέλος
ποτέ σου μην περιφρονείς
του έρωτα το βέλος

Γιατί Δεκέμβρης θε να' ρθεί κι' ο χρόνος θα τελειώσει
θα σκοτεινιάσει ο ουρανός, κακία μην προσάψεις
τα σύνεφα θα φέρουνε μουντή μονοχρωμία
μα αφού δεν θα' χεις πιά μαλλιά, τι χρώμα να τα βάψεις ;